علم غيب (آگاهى سوم) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٥٠ - سؤال سوم

(سَنُعَذِّبهُمْ مَرَّتين ثُمَّ يُـرَدُّونَ إِلى عَذاب عَظيم).[١]

«بعضى از باديه نشينان كه اطراف شمايند منافق هستند و برخى از اهل مدينه به نفاق پاى بندند تو آنها را نمى شناسى و ما آنها را مى شناسيم و آنها را دوبار عذاب خواهيم كرد سپس به سوى عذابى بزرگ برده مى شوند».

٦. (فَإِنْ تَولَّوا فَقُل آذَنْتُكم عَلى سَواء وَإِنْ أَدرى أَقريبٌ أَم بَعِيد ما تُوعَدونَ).[٢]

«اگر پشت كردند بگو شما را يكسان آگاه كردم و من نمى دانم آيا آنچه شما وعده داده شده ايد نزديك است يا دور؟».

٧. (يَوْمَ يَجْمَعَ اللّهُ الرُّسُلَ فَيَقُول ماذا أُجبْتُمْ قالُوا لا عِلْمَ لَنا انّك أَنْتَ عَلاّمُ الغُيُوب).[٣]

«روزى كه خداوند پيامبران را گرد مى آورد و مى گويد: مردم به شما چه گفتند؟ مى گويند: آگاهى نداريم(آگاهى براى ما نيست) تويى داناى غيب ها».

٨. (ما كانَ لى مِنْ عِلْم بِالمَلأ الأعلى إِذْ )