علم غيب (آگاهى سوم) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٤٢ - سؤال نخست

و از برخى از اين آيات به خوبى استفاده مى شود كه اين نام و اين صفت به خداوند اختصاص دارد مانند اين آيه:(قالُوا لا عِلْم لَنا إِنّكَ أَنْتَ عَلاّمُ الْغُيُوبِ).[١]

روزى كه خداوند همه پيامبران را جمع كند و بگويد: مردم چگونه دعوت شما را اجابت كردند؟ گويند:

ما آگاهى نداريم فقط تو علام الغيوب و داناى پنهانى ها هستى.

٣.(وَيَقُولُون لَولا أُنزِلَ عَلَيه آيةٌ مِنْ ربِّهِ فَقُلْ إِنّما الغَيبُ للّه فانتَظروا إِنّى مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظرينَ).[٢]

«مى گويند:چرا معجزه اى (كه ما مى خواهيم) از طرف پروردگارش بر او نازل نمى شود؟ بگو فقط خدا غيب مى داند پس منتظر باشيد من هم با شما منتظر مى مانم».

(با توجه به آغاز آيه مقصود از غيب در اين آيه معجزه است و اگر اين آيه را در اين بخش آورديم از نظر ظاهر آيه است).

٤.(وَللّهِ غَيْبُ السَّموات وَالأَرض...).[٣]

«غيب آسمان ها و زمين براى خدا است».