مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٦٩
پذيرايى كند، براى آنها غذا بكشد، با كمال خوشرويى و مهربانى با آنان رو به رو شود، از ميزبانى و دست به سفره شدن آنان با او و مديريت در خانه و خانواده ٧٣ ٣. رعايت آداب اسلامى ص : ٧٣ نيز از غذا خوردن آنان شادمان باشد و مجلس مهمانى را به گونهاى برگزار كند و به پايان برساند كه خاطره خوش آن از ذهن و فكر مهمانان بيرون نرود. امام على (ع) مىفرمايد:
هيچ مؤمنى نيست كه صداى جويدن غذا را از مهمانش بشنود و شادمان گردد، مگر اينكه گناهانش آمرزيده مىشود. «١» ٤. ناچيز نشمردن نعمت خدا ميزبان نبايد نعمت خدا را تحقير كند و غذاهايى را كه آماده كرده و نزد مهمان مىگزارد، بىارزش و ناقابل شمارد و از اين قبيل تعارف «ببخشيد ناچيز است؛ قابل شما را ندارد؛ ناقابل است و ...» دورى كند. رسول خدا (ص) مىفرمايد:
براى گناهكارى انسان همين بس كه غذاى تهيه شده براى برادران دينى را اندك و ناچيز بشمارد. «٢» ٥. به خدمت نگرفتن مهمان از آداب مهماندارى اين است كه ميزبان، شخصيت مهمانها را گرامى بدارد و در انجام كارهاى مربوط به مهمانى و غير آن، آنان را به خدمت نگيرد. روزى در مجلس مهمانى امام صادق (ع) يكى از مهمانها خواست كارى انجام دهد، امام (ع) اجازه نداد و خود آن كار را انجام داد و فرمود:
نَهى رَسُولُ اللَّهِ (ص) عَنْ انْ يُسْتَخْدَمَ الضَّيْفُ. «٣» رسول خدا (ص) از به خدمت گرفتن مهمان، نهى كرد.
٦. انسگيرى با مهمان برقرارى انس و الفت با مهمان نيز از ديگر آداب مهماندارى است. از اين رو، پس از صرف غذا شايسته است كه ميزبان در جمع مهمانان بنشيند، با آنها انس بگيرد، از حضور آنان در اين