مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٤٦
البته معناى آرامشبخش بودن زن براى مرد، آن نيست كه مرد نبايد مايه سكون و آرامش زن باشد، بلكه منظور اين است كه زن در اين جهت نقش محورى دارد. او مظهر انس و محبت و آرامش است و از اين جهت مجهّزتر و غنىتر از مرد است. خداوند قابليتها و تواناييهاى بيشترى از اين نظر به زن داده است و غلبه با اوست وگرنه مرد نيز موظف است تكيهگاه زن و مايه انس و آرامش او باشد؛ چنانكه امام على (ع) چنين آرامشى را حق زن دانسته، مىفرمايد:
فَانَّ لَها حَقَّ الرَّحْمَةِ وَالْمؤانَسَةِ. «١» حق زن اين است كه با او مهربانى كنى، همدم و آرامشبخش وى باشى.
١. عوامل از ميان رفتن آرامش برخى از مهمترين عواملى كه در محيط خانواده آرامش را بر هم مىزنند، اضطراب و دلهره و نگرانى مىآفرينند، دل شوهر و فرزندان را مىلرزانند و بهار خرّم زندگى زناشويى را خزان مىكنند، عبارتند از:
١- ١. سختيهاى زندگى فشارهاى ناشى از مشكلات زندگى، دشوارى كار و مسئوليت، فقر و ندارى و مانند آن كه مرد با آنها دست و پنجه نرم مىكند همواره فكر و ذهن او را مشغول و در او ايجاد نگرانى مىكند. او در اين فكر است كه چگونه از اين گردونه نجات يابد و كشتى خانواده را به سلامت به مقصد برساند.
٢- ١. احساس ناخشنودى از عوامل نگرانى و اضطراب مردان به ويژه در آغاز زندگى مشترك اين است كه احساس مىكنند به آرمان خود دست نيافتهاند و زن او آن كسى نيست كه بتواند او را خوشبخت كند.
به ويژه اگر در تعامل با همسر خويش شواهدى در اين جهت پيدا كند، نگرانىاش افزون مىشود.
٣- ١. احساس تنهايى ممكن است مرد در زندگى از دوست و آشنا و ديگر افراد خيانتها و بىوفاييهايى ديده باشد و از اين جهت خود را تنها و بىيار و ياور احساس كند و نگران باشد و احساس كند همسر او نيز يكى از آنهاست و نمىتواند او را از اين تنهايى درآورد.