مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٥١

گناهى نشده‌اند.
منظور از «تشاور» همفكرى و همرأيى و مشاوره ميان زن و شوهر است و بدون ترديد رضايت هر دو و نظر و رأى هر دو براى صلاح حال فرزند شرط شده است؛ چون مادر چيزهايى از تربيت فرزند مى‌داند كه پدر نمى‌داند. بنابراين اگر همفكرى و رايزنى نكنند فرزند آسيب مى‌بيند. «١» در غير مورد ياد شده نيز شوهر مى‌تواند از رأى و نظر همسر خويش بهره‌مند گردد؛ چرا كه برخى زنان از بهره هوش و خرد بالاترى برخوردار هستند و به تعبير امام صادق (ع): «رُبَّ امْرَأَةٍ افْقَهُ مِنْ رَجُلٍ ...؛ «٢» چه بسا زنى كه در دين، شناختى ژرف‌تر از مرد دارد.» تثبيت جايگاه شوهر در خانواده‌ زن براى اينكه از شوهرش فردى با شخصيت، سرپرستى لايق و توانمند و پدرى نمونه و با هيبت و مهابت بسازد، به گونه‌اى كه بتواند به او تكيه كند و در سايه مهابت و اقتدارش فرزندانى صالح تربيت نمايد، لازم است حرمت و شخصيت او را در محيط خانه نگه دارد و جايگاه او را به عنوان بزرگ‌تر در محيط خانواده تثبيت كند؛ به گونه‌اى كه همواره به سخن و تصميم او بها دهد. همچنين زن بايد به رأى و نظر مرد تكيه كند، فرزندان را به جايگاه ويژه‌اش به عنوان پدر توجه دهد و او را نزد فرزندان مهمّ جلوه دهد و اجازه حرمت‌شكنى به كسى ندهد.
زن بايد احترام و منزلت شوهر را چه در فضاى خانواده و نزد فاميل و بستگان و چه در محيط اجتماع نگه دارد، شخصيت او را حفظ كند، اسرارش را فاش نسازد، پشت سر او عيبجويى و بدگويى نكند و در جمع فاميل و بستگان از او به بزرگى ياد كند.
اگر زن، حرمت و شخصيت شوهر را ناديده بگيرد و جايگاهش را در خانواده سست كند، چگونه مى‌تواند از فرزندانش انتظار احترام داشته باشد؟
رسول خدا (ص) درباره ويژگيهاى همسران شايسته، كمال و ادب را از جمله امتيازات شمرده، مى‌فرمايد: