مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٨٠
وظايف مادرى ايفاى درست نقش مادرى و تربيت فرزندان شايسته به مديريت قوى نياز دارد. بانوان هر چه بيشتر از اصول بچهدارى و تربيت كودك آگاه باشند، در پرورش و تربيت فرزندان موفقترند.
اسلام، اصول لازم در اين باره را به بانوان آموزش داده است. روايات معصومين (ع) و سيره آنان بهترين دستمايه تربيت فرزندان صالح است. توصيه اسلام به مراقبتهاى ويژه در دوران حمل و باردارى، توجه دادن به رعايت آداب و سنن دينى پس از تولد فرزند و سفارش به تغذيه كودك از شير مادر، ابراز عواطف، محبت و نوازش فرزند، همبازى شدن با كودكان و رفتار عادلانه همه و همه در همين مسير است.
بانوان براى ايفاى نقش مادرى از نظر عشق و محبت و عواطف و علاقهمندى به سرنوشت فرزندان خود، چيزى كم ندارند و از اين نظر ثروتمند هستند، ولى براى توفيق بيشتر در تربيت فرزندان صالح، بايد از علم و آگاهى به اصول بچهدارى و رموز تربيت برخوردار باشند.
درصد بسيار بالايى از سوء تربيت فرزندان از جهالت مادران و همچنين پدران ناشى مىشود و فرزندان لوس، ضعيف و ترسو، كينهتوز و مانند آن ثمره جهالت پدر و مادر به رموز تربيتاند. «١» با توجه به اين مقدمه، اينك برخى از وظايف بانوان را در رابطه با فرزندان يادآور مىشويم.
١. تأمين نيازهاى عاطفى روانشناسان، سالهاى نخستين عمر آدمى را دوران سرنوشتساز مىدانند و بر آناند كه اولين پايههاى سعادت و شقاوت انسان در اين مرحله و به ويژه در شش سال اول نهاده مىشود. به همين دليل توجه به نيازهاى كودك در سنين قبل از دبستان، اهميت بيشترى دارد. بيشتر كودكانى كه در سالهاى نخستين زندگى از محبت مناسب برخوردارند، به درجات بالايى در زندگى مىرسند و بر عكس، كسانى كه در اين مرحله از نظر عواطف و محبت اشباع نمىشوند، حتى در سنين بعدى عمر، خود را بى كس و تنها احساس مىكنند. «٢»