مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٥٤

و اين زن بزرگ و فداكار، همسرىِ شوىِ مجاهدِ خود و سرباز و سردار دايمى ميدان جنگ را نكرده باشد. «١» فاطمه زهرا (س)، دلارام شوهرش بود. همواره او را تحسين و تشويق مى‌كرد، فداكاريها و شجاعتهايش را مى‌ستود و به اين و سيله او را دلگرم و براى مبارزه‌اى ديگر در ميدان نبرد آماده مى‌نمود و با نوازشهاى بى‌شايبه‌اش تن خسته و مجروحش را تسكين مى‌داد.
شوهردارى فاطمه (ع) را از زبان على (ع) بشنويد:
لَقَدْ كُنْتُ انْظُرُ الَيْها فَتَنْكَشِفُ عَنّى الْهُمُومُ وَالْاحْزانُ. «٢» هرگاه به فاطمه مديريت در خانه و خانواده ٦٠ ٢. نظافت و بهداشت ص : ٦٠ مى‌نگريستم تمام غم و غصّه‌هايم برطرف مى‌شد.
فاطمه (ع) هرگز بدون اجازه على (ع) از خانه خارج نشد، هيچ‌گاه او را غضبناك نكرد، هرگز به على (ع) دروغ نگفت و هيچ‌گاه از دستوراتش سرپيچى ننمود.
آن حضرت مى‌فرمايد:
به خدا سوگند! من هرگز فاطمه را ناراحت و خشمگين نكردم و بر هيچ كارى مجبورش نساختم تا آن زمان كه خداوند او را به ديار ابدى برد، او نيز هرگز مرا ناراحت و خشمگين نساخت و در هيچ موضوعى با من مخالفت نكرد. «٣» وقتى على (ع) متوجه شد سه روز است كه در خانه چيزى براى خوردن وجود ندارد، از فاطمه (ع) پرسيد: چرا به من نگفتى؟ پاسخ داد:
پدرم مرا نهى كرده است از اينكه از تو چيزى بخواهم و فرمود: اگر چيزى به خانه آورد كه هيچ وگرنه از پسر عمويت چيزى مخواه. «٤» و نيز مى‌فرمود:
من از خدايم شرم دارم كه چيزى را بر تو تكليف كنم كه توانايى بر آوردنش را ندارى. «٥»