مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٥٠
بديهى است كه دعوا كردن، اوقات تلخى كردن و گوشهاى خزيدن و نق زدنِ زن در اينگونه موارد مشكلى را حل نمىكند، بلكه با راهنمايى و دلسوزى و تذكّر بجا مىتواند در شوهرش تأثير بگذارد، دين و ايمانش را حفظ كند و سعادتمندش سازد.
مشورت در زندگى اهميت مشورت در زندگى بر كسى پوشيده نيست. خداوند تعالى به رسول اكرم (ص) توصيه مىكند در امور اجتماعى با مردم مشورت كند «وَ شاوِرْهُمْ فِى الْامْرِ.» (آل عمران: ١٥٩)
پيامبر اكرم (ص) مىفرمايد:
لا مُظاهَرَةَ اوْثَقُ مِنَ الْمُشاوَرَةِ. «١» هيچ پشتوانهاى محكمتر از مشاوره نيست.
امام على (ع) مىفرمايد:
لا يَستَغْنِى الْعاقِلُ عَنِ الْمُشاوَرَةِ. «٢» عاقل، خويش را از مشاوره بىنياز نمىداند.
حَقٌّ عَلَى الْعاقِلِ انْ يُضيفَ الى رَأْيِهِ رَأْىَ الْعُقَلاءِ «٣» شايسته انسان خردمند است كه رأى و نظر خردمندان را بر رأى خويش بيفزايد.
زن بايد بكوشد در امور زندگى به شوهرش مشاوره دهد و در تصميمگيريهاى مربوط به زندگى خانوادگى مشاركت داشته باشد و به شوهرش كمك فكرى بدهد. شوهر نيز نبايد خود را از مشورت همسرش بىنياز ببيند و سزاوار آن است كه در امور زندگى از يكديگر نظر بخواهند. قرآن كريم به مشاوره زن و شوهر با يكديگر در امور خانواده و مسائل مهم تربيت فرزندان تصريح كرده است. در آيهاى مىخوانيم:
فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٍ مِنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا. (بقره: ٢٣٣)
اگر پدر و مادر بخواهند با رضايت و مشاورت يكديگر فرزندشان را از شير بازگيرند مرتكب