مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٤٢
او با درايت مىنگرد و مىانديشد كه شوهرش چه موقعيتى دارد و چگونه مردى است، آيا همسرش يك پاسدار است يا روحانى، معلم يا استاد دانشگاه، يا كاسب بازارى و يا يك كارگر ساده و غير آن. شغل شوهر و مسئوليت اجتماعى او چه اقتضائات و دشواريهايى دارد و او در برابر اين موقعيت چه نقشى مىتواند ايفا كند تا شوهرش موفقيت بيشترى كسب نمايد و خدمات مؤثرترى براى كشور و همنوعانش ارائه دهد.
بدون ترديد خانه محل آرامش و آسايش مرد است. او وقتى از ميدان مبارزات زندگى و برخورد با حوادث و مشكلات آن خسته مىشود، به خانه پناه مىبرد تا تجديد نيرو كند و خويشتن را براى حضور در صحنه اجتماع و انجام مسئوليتهاى اجتماعى آماده نمايد و رياست اين آسايشگاه مهم برعهده زن گذاشته شده است. حال اگر زن از مسئوليت سنگين و حسّاس خود در برابر شوهرش آگاه باشد و از حدود تأثير و نفوذش در روحيه شوهر مطلع باشد بهترين نقش را در زندگى شوهرش ايفا مىكند، او را در انجام مأموريتها و مسئوليتهاى اجتماعىاش يارى مىدهد و بزرگترين پشتوانه روحىاش خواهد شد. هنگامى كه همسرش با تنى خسته و كوفته به خانه بازمىگردد از مهربانيها، دلگرميها و نوازشهايش برخوردار سازد، تحسين و تشويقش كند، از زحمات و تلاشهايش قدردانى نمايد، او را براى شروع روز كارى ديگر آمادهاش كند و به وسيله نوازشهاى بىشائبهاش تن خسته و رنجورش را تسكين دهد.
به جهت چنين نقشى است كه اسلام شوهردارى را در رديف جهاد قرار داده است.
حضرت على (ع) مىفرمايد:
جهاد زن به اين است كه خوب شوهردارى كند. «١» اگر زن، موقعيت شوهرش را به خوبى درك كند و خوب شوهردارى نمايد نه تنها اسباب عظمت و ترقى او را فراهم خواهد ساخت، بلكه در خدمت او به اجتماع نيز شريك خواهد شد. مقام معظم رهبرى مىفرمايد:
هر تلاشى كه يك مرد در ميدانهاى مختلف انجام مىدهد، به ميزان زيادى مرهون همكارى، همراهى، صبر و سازگارى همسر اوست؛ هميشه همينطور بوده است. فرمودهاند: «جِهادُ الْمَرْأَةِ