مديريت در خانه و خانواده - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٣٥
راه و رسم شوهردارى زنانى كه در برخورد با شوهر آداب و اخلاق اسلامى را مراعات مىكنند، از بهترين زنان شمرده شدهاند و از آنان ستايش شده است. پيامبر اكرم (ص) از زنان برتر و نمونه با اوصاف زير ياد مىكند:
بچهآور، مهربان [و شوهردوست]، محجوب و پاكدامن، عزيز و محترم نزد خويشان و متواضع و تسليم در برابر شوهر، محافظت از خود در برابر بيگانه، حرفشنو و مطيع نسبت به شوهر. «١» درباره بدترين زنان نيز مىفرمايد:
بدترين زنان شما ... زنى است كه نزد خويشانش ذليل و بىمقدار است، به شوهرش بزرگى مىفروشد، نازا و كينهتوز است، از كار زشت روى نمىگرداند، در غياب شوهر، خود را مىآرايد و در حضور وى بىآلايش است، از شوهرش حرف نمىشنود، عذرش را نمىپذيرد و از خطايش در نمىگذرد. «٢» امام رضا (ع) در روايتى از امام على (ع) پنج طايفه از زنان را از برترين همسران شمرده و از آنان به عنوان عمّال و كارگزاران خدا ياد كرده است. اين پنج طايفه عبارتند از:
زن آسانگير؛ زن رام و مطيع؛ زن خوشاخلاق و نرمخو؛ زنى كه در وقت خشم و غضب شوهر نيارامد تا رضايت او را به دست آورد؛ زنى كه در غياب شوهر، آبرو و حيثيت او را حفظ كند. «٣» شوهردارى آداب و راه و رسمى دارد كه برخى از آنها به قرار زير است:
١. عشقورزى و دلبرى مرد، تشنه محبت است و زن مىتواند با عشقورزى به او در روح و جانش نفوذ كند، به او اميد و نشاط بخشد، اضطراب و نگرانى او را برطرف سازد و به ساحل آرامش رهنمونش نمايد.
رسول خدا (ص) مىفرمايد:
وظيفه زن اين است كه ملازم خانه شوهر باشد، به او عشق بورزد، از خشم او دورى جويد، آنچه رضاى شوهرش است انجام دهد و به پيمانهايش وفادار باشد. «٤»