احکام قضایی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٤٦ - احکام ارتداد
سؤال: آيا ارتكاب صغائر هم تعزير دارد يا نه؟
جواب- در صورت صلاحديد حاكم شرع تعزير مىشود. [١]
برخى از كارهايى كه موجب تعزير شرعى مىشود عبارتند از:
١- هر فحشى مانند «اى ديّوث»، يا هر تعريضى به آنچه كه طرف مقابل، آن را ناپسند مىشمرد و در عرف و لغت او مفيد قذف نيست، به سبب آن، تعزير ثابت مىشود؛ مثل اينكه بگويد: «تو حرام زادهاى» يا «اى حرام زاده» يا «اى فرزند حيض»، يا به همسرش بگويد: «تو را باكره نيافتم»، يا بگويد: «اى فاسق»، «اى فاجر»، «اى شارب الخمر» و امثال اينها كه موجب استخفاف به ديگرى است، در حالى كه طرف، مستحق آن باشد، موجب چيزى نيست، ولى اگر مستحق آن نباشد در آن تعزير مىباشد و نه حدّ. [٢]
٢- دو نفرى كه زير يك پوشش جمع شدهاند در صورتى كه برهنه باشند و بين آنها محرميّت نباشد و ضرورتى آن را اقتضا نكرده باشد، هر دو تعزير مىشوند و تعزير به نظر حاكم است و احتياط در اين مورد نود و نه تازيانه است. [٣]
٣- اگر دو زن بيگانه زير يك رو انداز به صورت برهنه باشند، هر يك از آنها به كمتر از حدّ تعزير مىشود و احتياط نود و نه تازيانه است. [٤]
٤- اگر كسى پسر بچه، يا دختر بچه، يا مملوك ويا كافرى را قذف نمايد، تعزير مىشود. [٥]
٥- اگر پدر، فرزندش را به آنچه موجب حدّ است، قذف نمايد، حدّ زده نمىشود. بلكه تعزيرمى شود. [٦]
٦- اگر كسى عمل خلاف شرعى را به كسى نسبت بدهد و دليلى يا شهودى بر گفتارش نداشته باشد و بعد معلوم شود تهمت زده است، آيا حدّ شرعى دارد يا خير؟ اگر دارد چه مقدار است؟ در غير اين صورت حكم شرعى مسأله چيست؟
١- استفتائات، امام خمِینِی (ره)، ج ٣، ص ٤٥٤.
٢- تحرِیر الوسِیله، ج ٢، ص ٤٧٣، مسأله ٨.
٣- همان، ص ٤٧٠، مسأله ٧.
٤- همان، ص ٤٧١، مسأله ١١.
٥- همان، ص ٤٧٤، مسأله ٣.
٦- همان، ص ٤٧٥، مسأله ٥.