احکام قضایی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٤٨ - تعزیرات حکومتی
٣- كسى كه حد يا تعزير او را به قتل مىرساند، در صورتى كه از آن تجاوز نشده باشد، ديهاى برايش نيست. [١]
٤- كفّار- ذمّى يا غير آن- حق ندارند در بلاد مسلمانان، مذاهب فاسد خود را تبليغ نمايند و كتابهاى ضالّه را در آنها منتشر كنند و مسلمانان و فرزندانشان را به مذاهب باطلشان دعوت نمايند، در اين صورت تعزير آنها واجب است و بر اولياى دولتهاى اسلامى است كه آنها را از اين كار به هر وسيله مناسب، جلوگيرى كنند و بر مسلمانان نيز واجب است كه از كتابها و مجالس آنها احتراز نمايند و فرزندانشان را از آنها منع كنند. [٢]
ابزار تعزير
سؤال ١- با چه چيز بايد تعزير كنند؟
جواب- با «سوط» يعنى تازيانه بايد باشد، كه نحوه متعارف آن از چرم است. [٣]
سؤال ٢- آيا تازيانه چوب باشد، يا آهن، يا شلّاق، يا پوست گاو، يا پلاستيك، يا كابل، يا شيلنگ؟
جواب- احتياط آن است كه از چرم باشد. [٤]
تعزيرات حكومتى
تعزيرات حكومتى مجازات هايى است كه از طرف حكومت به منظور حفظ نظم و مراعات مصلحت اجتماع، در قبال تخلف از مقررات و نظامات حكومتى تعيين مىگردد. [٥]
امام خمينى (ره) از اين نوع كيفرها به «مجازاتهاى بازدارنده» ياد كرده است، چنان كه در استفتايى از ايشان مىخوانيم:
١- همان، ص ٤٨١، مسأله ٥.
٢- همان، ص ٥٠٧، (الرابع).
٣- استفتائات، ج ٣، ص ٤٥٧.
٤- همان.
٥- ر.ک. دِیدگاههاِی جدِید در مسائل حقوقِی، دکتر حسِین مهرپور، ص ١٢٣ ـ ١٢٤.