احکام قضایی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ١٥ - صفات قاضی
فصل اوّل
قضاوت و شهادت
الف: قضاوت
«قضاوت» كه عبارت از داورى كردن براى رفع نزاع و كشمكش در ميان مردم است، يكى از منصبهاى بزرگى است كه از جانب خداوند متعال براى پيغمبر ٦ و امامان معصوم ٧ و از جانب آنان براى فقيه جامعالشرايط تعيين شده است. [١]
منصب قضاوت در ديدگاه اسلام يكى از ارزشمندترين و در عين حال خطرناكترين مناصب اجتماعى است؛ قاضى نيز در يك نگاه نماينده خدا و با فضيلتترين انسانها [٢] و در نگاه ديگر از شقىترين مردم شمرده شده است؛ زيرا به تعبير امير مؤمنان ٧ او در جايگاهى مىنشيند كه يا انبيا و اوصيا در آن قرار مىگيرند و يا اشقيا بر آن تكيه مىزنند [٣] و فاصله اين دو، فاصله بهشت و دوزخ است!
صفات قاضى
در اسلام نسبت به شرايط قاضى بسيار سختگيرى شده و اين امر نشانگر اهميتى
١- تحرِیر الوسِیله، امام خمِینِی (ره)، ج ٢، ص ٤٠٤.
٢- ر.ک. ص (٣٨)، آِیة ٢٦: (درباره حضرت داود ٧ مِیفرماِید: (ِیَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ) = اِی داود! ما تو را نماِیندة خود در زمِین قرار دادِیم، پس در مِیان مردم بحق داورِی کن).
٣- ر.ک. وسائل الشِیعه، شِیخ حرّ عاملِی، ج ١٨، ص ٧.