تاريخ زندگانى امام حسين(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٧٠

امام (ع) به «حرّ» فرمود: پس كمى پيش برويم، آنگاه فرودآييم. كاروان حركت كرد و چون به «كربلا» رسيد. سپاهيان دشمن بر سر راه كاروان شهادت ايستادند و آن را متوقف ساختند.
امام (ع) از نام آن سرزمين پرسيد. «١» گفتند: «كربلا.» فرمود: سرزمين سختى وبلا. «٢» سپس خطاب به يارانش فرمود:
«فرود آييد، اينجا محلّ پياده شدن سواران ما، بار انداختن مسافران ما، كشته شدن مردان ما و ريخته شدن خونهاى ماست.» «٣» آنگاه پيشگويى پدربزرگوارش را باز گفت كه حدود ٢٤ سال پيش در مسير خود به شام براى جنگ «صفّين»، چون بدين سرزمين رسيد فرمود: «اينجا محلّ فرود آمدن و ريخته شدن خونهاى آنان است.» وقتى معناى اين سخن راپرسيدند، فرمود: «گروهى از خاندان محمّد (ص) در اينجا فرود مى‌آيند.» «٤» و اينك- روز پنج شنبه، دوّم ماه محرّم، ٦١ هجرى قمرى «٥»- زمان تحقق آن پيشگويى فرا رسيده است؛ وعزيزانى از خاندان رسول خدا (ص) به ظاهر تحت فشار نيروهاى نظامى دشمن و در واقع به منظور انجام تكليف الهى و فداشدن در راه اسلام در «كربلا» فرود آمدند.