تاريخ زندگانى امام حسين(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٧٤

عرب و غير عرب و ... از مصاديق ديگر رجعت سياسى بود كه در دوران حاكميت معاويه و يزيد گسترش يافت.
همچنين در دوران حاكميت اموى اختلاف طبقاتى بيش از گذشته گسترش يافت. پادشاهان اموى بيت‌المال را ثروت شخصى خويش كرده و خود را جانشينان خدا مى‌دانستند.
امام (ع) در نطق مهم‌شان در «بيضه» خطاب به سپاه ابن زياد فرمود:
اينان (امويان) بيت‌المال و اموال عمومى را به خود اختصاص داده، حرام خدا را حلال شمرده و حلال الهى را حرام كرده‌اند. «١» با دقت و تأمل در مسائلى كه ذكر شد، مى‌توان فلسفه حركت عظيم امام (ع) را در احياى دين خلاصه كرد: (احياى دين) نهضت عاشورا، حركتى سازمان يافته در جهت احياى شريعتى بود كه جز پوسته و ظاهر چيزى از آن باقى نمانده بود.
امام (ع) در كربلا تلاشهاى دو جبهه حق و باطل‌ با توقف كاروان حسينى در «كربلا»، سران دو جبهه حقّ و باطل براى دستيابى به اهداف خود، تلاشهاى جديدى را آغاز كردند كه به اختصار و به طور جداگانه به آنها اشاره مى‌شود.
الف- جبهه باطل‌ ١- تهديد و ارعاب‌ «ابن زياد» نامه‌اى به امام حسين (ع) نوشت:
«يزيد به من نوشته: سر به بستر ننهم و از غذا سير نخورم مگر آنكه تو را بكشم، يا به فرمان من و يزيدبن معاويه گردن نهى!» امام (ع) نامه را پس ازخواندن بينداخت و فرمود: