تاريخ زندگانى امام حسين(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٧٣
نمىرفت. اينك به نقل برخى از سخنان امام حسين (ع) كه بيانگر رجعت همه جانبه حكومت در آن زمان است مىپردازيم:
امام (ع) در نطق افشاگرانه و كوبنده خود در روز عاشورا خطاب به انبوه مسلمانانى كه به عنوان مزدوران بنى اميه نسبت به جنگ با حضرت بى تابى مىكردند فرمود:
... رويتان سياه باد كه شما از سركشان امت و از ته ماندگان احزاب فاسد هستيد كه قرآن را پشت سر انداختهايد؛ از دفاع شيطان درافتادهايد. از گروه جنايتكاران و تحريفكنندگان كتاب و خاموشكنندگان سنن مىباشيد «١» همچنين امام (ع) نسبت به رجعت عقيدتى جامعه اسلامى در سالهاى ٦١- ٦٠ هجرى به برخى از خواص و سران قبائل بصره مىنويسد:
... شما را به كتاب خدا و سنت پيامبر دعوت مىكنم؛ زيرا در شرايطى قرار گرفتهايم كه ديگر سنّت پيامبر (ص)- به كلى- از ميان رفته و جاى آن را بدعت فرا گرفته است «٢» نتيجه آنكه گوهر دين آن چنان توسط حاكمان اموى مسخ گرديده بود كه امام (ع)، در برابر درخواست بيعت با يزيد، آيه استرجاع به زبان آورده و فاتحه اسلام را اعلام مىكند. «٣» رجعت سياسى در شيوه تصدى حاكميت كه بعد از رحلت پيامبر (ص) به صورت تغيير اصل وصايت به شورا تحقق يافت در اواخر حكومت معاويه شتاب بيشترى گرفته و به تجديد نظام اشرافيت كه براساس سلطنت استوار بود ختم گرديد. بيعت گرفتن معاويه براى پسرش يزيد آخرين تيرى بود كه امويان به سوى مكتب وحى و جامعه اسلامى نشانهگيرى نموده تا آن را از محتواى حقيقىاش تهى سازند. «٤» ترويج و تحريك تعصبات قبيلهاى و نيز گسترش بى عدالتى و تبعيض بين مسلمانان