از سوى ايران مى‌كرد، مذاكرات به نتيجه‌اى نرسيد. «١» در اين زمان سفير انگلستان در تهران، دولت ايران را تشويق به اتّحاد با عثمانى و جنگ مشترك عليه روسها كرد. مذاكرات دو كشور ايران و عثمانى در سال ١١٨٩ ه ش/ ١٨١٠ م در استانبول منجر به امضاى قرارداد اتّحاد دو كشور بر ضد روسيه شد. امّا قبل از حمله مشترك دو كشور به روسيه، ارتش آن كشور پيش دستى كرده نيروهاى ايران و عثمانى را شكست داد.
روسها بعد از اين موفّقيّت چون مورد تهديد جدّى ارتش ناپلئون بودند ونمى توانستند همزمان در سه جبهه ايران، عثمانى و اروپا بجنگند، بلافاصله در سال ١١٩١ ه ش/ ١٨١٢ م، پيمان صلحى را در «بخارست» با كشور عثمانى امضا كردند تا با نيروى بيشتر با ايران جنگ كنند.» معاهده صلح گلستان و اثرات آن بر روابط خارجى ايران‌ سياست توسعه طلبى وتجاوز روسيه در ايران در سال ١١٨٢ ه ش/ ١٨٠٣ م كه با حمله و تصرف شهر «گنجه» آغاز شده بود؛ با فراز و نشيبهاى فراوانى رو به رو شد و به مدّت ده سال طول كشيد. در اين مدت حوادث واتّفاقهاى مهمّى مانند امضاى معاهده صلح «تيلسيت» بين روسيه و فرانسه، اتّحاد ايران وانگلستان در سال ١١٨٨ ه ش/ ١٨٠٩ م، اتحاد ايران و عثمانى در سال ١١٨٩ ه ش/ ١٨١٠ م، در صحنه روابط بين الملل رخ داد كه هر كدام تأثيرات مثبت و منفى زيادى در جنگ اوّل ايران و روس بر جا گذاشت. آخرين حوادثى كه تأثير بيشترى بر جنگ ايران و روسيه داشت، امضاى پيمان صلح «بخارست» بين روسيه و عثمانى و قرارداد اتحاد ميان انگلستان و روسيه در سال ١١٩١ ه ش/ ١٨١٢ م، عليه ناپلئون بود «٣».