تاريخ روابط خارجى معاصر ايران - نظرپور، مهدی - الصفحة ٢٠٢
بشر به دبير كل سازمان ملل جهت پايان تبعيد امام (ره)، قتل حسنعلى منصور به دست محمد بخارايى در ششم بهمن ١٣٤٣ ه. ش و سوء قصد نافرجام به جان شاه در فروردين ١٣٤٤ ه. ش را مىتوان نام برد. «١» علاوه بر اينها، مردم ايران از اين تاريخ به بعد با راهنمايى و هدايت امام امت (ره) و روحانيت مبارز، هسته ها و گروههايى جهت تداوم مبارزه با رژيم آمريكايى محمد رضا شاه تشكيل دادند و با انتشار افكار الهى، اعلاميه ها و نوارهاى رهبر كبير انقلاب اسلامى، انقلاب خونينى را بنيان نهادند كه سرانجام در سال ١٣٥٧ ه. ش منجر به سقوط حكومت دست نشانده آمريكا در ايران شد.
جانسون و روابط جديد او با شاه شاه كه فكر قدرت برتر منطقه اى را در سر مىپروراند، بعلاوه براى سركوب نيروهاى مخالف سياسى، نياز به يك ارتش قوى و مجهز به سلاحهاى پيشرفته غرب داشت. از اين رو از سياستهاى «كندى» ناراضى بود.
با قتل «كندى» در اوّل آذر ١٣٤٢ ه. ش ١٩٦٣/ م، و روى كار آمدن معاون او «٢»، «ليندون جانسون»، روابط ايران و آمريكا وارد مرحله جديدى شد، زيرا جانسون محدوديتهاى ايجاد شده در زمان «كندى» در مورد ايران را از بين برد و يك وام جديد دويست ميليون دلارى براى خريد جنگ افزارهاى نظامى در اختيار شاه قرارداد. «٣» علت تغيير جديد سياست خارجى آمريكا، از سوى جانسون- با آن كه او و كندى هر دو از حزب دموكرات آمريكا بودند دو عامل عمده زير بود؛ اوّل اين كه به نظر رئيس جمهور جديد آمريكا و مشاورانش، شاه مدافع منافع آمريكا در خاور ميانه و بويژه در منط تاريخ روابط خارجى معاصر ايران ٢٠٨ سياست دو ستونى نيكسون - كيسينجر و نقش ژاندارمى ايران ص : ٢٠٧ قه حساس خليج فارس بود واز اين جهت شايسته حمايت و پشتيبانى كامل آمريكا بود. دوم اين كه آمريكا در تمام دوره پنج ساله «٤» رياست جمهورى «جانسون» درگير جنگ در ويتنام بود ومورد نفرت شديد مردم دنيا و حتّى خود آمريكاييها قرار داشت به