درس دوم: ورود اسلام به ايران (٢)
رويارويى مسلمانان و ايرانيان‌ از ديرباز در مرزهاى ايران عده‌اى از مردم عرب زندگى مى‌كردند كه گهگاه بين آنها و نيروهاى مرزى ساسانيان برخوردهايى صورت مى‌گرفت. از آن جمله مى‌توان به قبيله بكربن‌وائل اشاره كرد كه در حدود فرات بودند و با مرزداران ايرانى زد و خوردهايى داشتند.
نخستين برخورد اساسى ميان ايرانيان و مسلمانان در سال ١٢ هجرى (٦٣٣ م.) رخ داد؛ بدين صورت كه مثنّى بن حارثه شيبانى و سويد بن قطبه عجلى كه هر دو از قبيله بكر بودند، به مرزهاى ايران هجوم آوردند و با كسب غنايمى بازگشتند. «١» مثنّى بن حارثه براى آنكه در عمليات خود از نيروهاى مسلمان استفاده كند، نزد ابوبكر آمد و گزارشى از ضعف ايران و مساعد بودن اوضاع براى ورود مسلمانان به آن كشور بيان كرد. بنا بر نقل «فتوح البلدان» «٢» وى از خليفه خواست كه ضمن امير كردن او بر مسلمانان قبيله‌اش، به وى اجازه بدهد با ايرانيان به نبرد بپردازد. «٣» ابوبكر با درخواست مثنّى بن حارثه محتاطانه برخورد كرد و طى پيغامى خالد بن وليد را مأمور حمله به ايران نمود و از مثنى بن حارثه خواست تا از او اطاعت كند. بدين صورت لشكرى به فرماندهى خالد بن وليد به عنوان نخستين قواى اسلام روانه ايران شد. «٤»