دست دارند، در زمان شاه نيز اسرائيليها در ايران فعاليتهاى اقتصادى شديدى داشتند، بگونه‌اى كه اقتصاد ايران را در اختيار گرفته بودند. اين فعاليتها در چند زمينه جريان داشت كه مهمترين آنها عبارت بود از:
١- همكاريهاى تجارى: رژيم شاه يكى از بزرگترين شريكان تجارى رژيم صهيونيستى محسوب مى‌شد. حجم واردات ايران از اسرائيل در سال ١٣٥٠، ٥/ ١ برابر حجم واردات ايران از دو كشور تركيه و پاكستان بود كه ايران با اين دو كشور بر طبق پيمان عمران منطقه‌اى «١» (R. C. D) روابط تجارى گسترده‌اى داشت. واردات رژيم شاه از اسرائيل چند برابر واردات از كشورهاى عربى و حتى بيشتر از واردات ايران از تمام كشورهاى مسلمان بود. «٢» ٢- همكاريهاى پولى: عوامل صهيونيسم با نفوذ در شبكه بانكى و پولى، اقتصاد كشور ما را كنترل مى‌كردند. اين گروه، بانك توسعه صنعتى و معدنى ايران را بطور كامل در اختيار داشتند و تمامى فعاليتهاى صنعتى و نيز بخش عمده‌اى از سرمايه‌هاى كشور را قبضه كرده بودند. «٣» آنها در تشكيلات سياسى و ضالّه بهائيّت نيز فعاليت مى‌كردند، علاوه بر نفوذ در دستگاه اقتصادى كشور، در پستهاى حساس نظامى، سياسى و فرهنگى كشور هم نفوذ داشتند. «٤» ٣- تأسيس شركتهاى صنعتى و كشاورزى: سهام بسيارى از شركتهاى صنعتى در دوران شاه متعلّق به بهاييان مورد حمايت صهيونيستها بود. در بخش كشاورزى، وزارت كشاورزى رژيم شاه چندين موافقتنامه سرمايه گذارى فنى با اسرائيل امضا كرده بود كه مهمترين اين موافقتنامه‌ها در طرح «دشت قزوين» بود. «٥» ج- همكاريهاى امنيتى و اطّلاعاتى‌ سازمان اطلاعات و امنيت شاه «ساواك» توسط سازمان سيا بنيانگذارى شد، ولى‌