اساسنامه سازمان آزاديبخش فلسطين (ساف) در پى اقدامات شقيرى و ديدارهاى وى از كشورهاى عربى تهيه شد و در همان سال، نخستين كنگره فلسطين با حضور ملك حسين، پادشاه اردن و نمايندگان ساير كشورهاى عرب، در قسمت شرقى (مسلمان نشين) بيت المقدس تشكيل و منشور واساسنامه سازمان آزاديبخش فلسطين تصويب شد. در اين كنگره مقرر شد كه واحدهاى نظامى ازميان فلسطينيها تعيين و آموزشهاى لازم را در دانشكده‌هاى نظامى كشورهاى عرب فراگيرند. «١» سازمان آزاديبخش فلسطين تحت تأثير شديد عبدالناصر، ناسيوناليسم عربى وى و آرمان تحقق وحدت اعراب بود. «٢» در اين ميان، بيش از آنكه به رسالت اصلى خود يعنى آزادى فلسطين بپردازد، درگير مسائل غير اصولى شد. به همين جهت موفقيت چندانى كسب نكرد و در پى شكست اعراب در جنگ ژوئن ١٩٦٧ (١٣٤٦) به كلى از بين رفت و بقاياى آن تحت الشعاع سازمان فلسطينى «الفتح» قرار گرفت، «٣» سازمانى كه عده‌اى از جوانان فلسطينى از جمله ياسر عرفات آن را در سال ١٣٤٤ (١٩٦٥ م) به وجود آوردند.
بطور كلى سازمانهاى مقاومت فلسطينى زيادى، در فاصله بين سالهاى ١٣٤٦ (١٩٦٧ م) تا ١٣٤٩ (١٩٧٠ م) تأسيس شد كه تعداد آنها به پنجاه سازمان مى‌رسيد؛ اما بيشتر اين سازمانها به علت تعداد اندك اعضا و فقدان امكانات، يا متلاشى شدند و يا در سازمانهاى بزرگتر ادغام گرديدند. «٤» بطور خلاصه، اين سازمانها، به دلايل مختلف، كارى از پيش نبردند و در حقيقت يكى از دلايل قيام فلسطينيهاى مسلمان همين سر خوردگى و نا اميدى از سازمانهاى نظامى و سياسى بود.
ارزيابى مبارزات مردم فلسطين قبل از شروع انتفاضه‌ بطور كلى، عكس‌العمل فلسطينيها در قالب اعتصابات و شورشهاى خيابانى، شكايت‌