ارتباطى شرق و غرب، كليد فتح هندوستان و ساير مستعمرات شرق و داراى منابع انرژى بود و دسترسى به آن به منزله تصاحب مناطق كليدى قدرت محسوب مى‌شد، در كش و قوسهاى مربوط به تقسيم مستعمرات امپراتورى عثمانى و در مبارزه بين انگلستان و فرانسه، فلسطين تحت كنترل انگلستان قرار گرفت. كانال سوئز نيز براى انگلستان اهميت حياتى داشت.
از اواخر قرن ١٩ و اوايل قرن ٢٠ و همزمان با فعاليتهاى آژانس ملى يهود، يهوديان از نفوذ بسيار زيادى در انگلستان برخوردار بودند. حيِّم وايزمن با اختراعات خود در خلال جنگ جهانى اول، خدمات بسيارى به امپراتورى انگلستان كرد. «١» از سوى ديگر انگلستان در مسائل بين المللى و حل اختلاف با فرانسه و روسيه مانند قراردادهاى پس از جنگ، نياز شديدى به حمايت صهيونيستها داشت، «٢» به همين دليل قول حمايت از تشكيل دولت ملى يهود را به سران صهيونيسم داد. (وعده بالفور) يهوديان در ازاى اقدامات انگلستان در تأسيس رژيم صهيونيستى قول هرگونه مساعدت و حفظ منافع انگلستان در خاورميانه را به اين كشور دادند. انگلستان با توجه به اينكه قوم يهود با انگيزه «بازگشت به ارض موعود» مناسبترين گروهى بودند كه مى‌توانستند از منافع بريتانيا در خاورميانه پاسدارى كنند، «٣» با اين تقاضا موافقت كرد. صهيونيستها با اينكه از دستيابى به فلسطين به عنوان «ارض موعود» نا اميد شده بودند، ولى با شرايط جديد با اشاره و هدايت امپراتورى انگلستان بار ديگر ادعاى موهوم خود را مطرح كردند.
انگلستان علاقه داشت كه عناصر قوى يهودى را كه در كشورهاى مختلف دنيا پراكنده بودند، به خود جلب كرده، از امكانات مالى آنها بهره ببرد، بويژه آنكه پيروزى بر متحدين مستلزم وارد شدن آمريكا به جنگ جهانى اول بود «٤» كه سردمداران آن را يهوديان ثروتمندى تشكيل مى‌دادند كه ايجاد حكومت صهيونيستى در سرزمين فلسطين‌