در مبارزه رهايى بخش ملت فلسطين شكل گرفت كه مبتنى بر ايدئولوژى اسلام و مردم فلسطين به عنوان سرمايه‌هاى اصلى نهضت است.
يكى ديگر از ويژگيهاى سازمانهاى فلسطينى تعدّد ايدئولوژى و مرام است كه باعث شده ديد واحد نسبت به قضيه فلسطين در بين آنها ايجاد نشود از نظر سازماندهى نيز هريك داراى تشكيلات جداگانه و متفاوت از يكديگر مى‌باشند كه امكان همكارى و هماهنگى را به پايين‌ترين سطح تنزّل مى‌دهد. از لحاظ خط مشى نيز رويه‌هاى متفاوت و گاه متضاد با يكديگر انتخاب مى‌شود، درحالى كه بعضى از سازمانها به عمليات داخل سرزمينهاى اشغالى مبادرت مى‌ورزند و بعضى ديگر به هواپيما ربايى روى آورده‌اند و برخى از آنها به عمليات بمب گذارى كشيده شده‌اند، گروهى تنها به بسيح كارگران معتقدند و عده‌اى ديگر اقدامات سياسى را راهگشا مى‌دانند. روشن است كه با پراكندگى و تشتّت در مبارزات، شيوه‌هاى مختلف رسيدن به هدف و اختلاف در ايدئولوژى، انتظار پيروزى ازناحيه اين سازمانها بسيار ناچيز است.
ب- سازمانهاى فلسطينى بعد از انتفاضه‌ انتفاضه را مى‌توان محصول شرايط جديد در عرصه سياسى فلسطين و روابط بين الملل و بويژه جهان اسلام دانست. يكى از ويژگيهاى مبارزات فلسطينى در اواخر دهه ١٣٥٠ (١٩٧٠ م) شكست شيوه‌هاى مبارزاتى حاكم از جمله شيوه‌هاى مبارزاتى و ايدئولوژى سازمانهاى مقاومت فلسطينى بود كه ملّت فلسطين را واداشت خط مشى متفاوت با گذشته در پيش گيرد.
هسته اصلى سازمانهاى مبارز فلسطينى پس از شروع انتفاضه، كميته‌هاى مردمى و محلّى بود كه به تدريج گسترش كمّى و كيفى يافتند و توانستند مبارزات مردمى را غنا بخشند. سازمانهاى فعال فلسطينى در سرزمينهاى اشغالى باعمليات نظامى، دعوت مردم به اعتصاب و تظاهرات و رفع نيازهاى روزانه مردم در انتفاضه، ايفاى نقش مى‌كنند.
١- حركة المقاومة الاسلامية فى فلسطين (حماس)
حماس در اصل همان «اخوان المسلمين فلسطين» است كه در جريان قيام وحدود