خاطر درگيرى با ويتنام، در اين جنگ شركت نداشت و دو كشور فرانسه و انگلستان را نيز محكوم كرد. به همين دليل، تهديد شوروى مؤثر واقع شد و با توجه به خسارتهاى جانى و مالى فرانسه و انگلستان، جنگ كانال سوئز در پانزده آبان ١٣٣٥ به پايان رسيد. «١» آبراه سوئز، پس از اين جنگ، به مدت هفت ماه و بر اثر غرق شدن دو كشتى آسيب ديده در مدخل كانال از سوى سربازان مصرى در طول جنگ، به روى كشتيها بسته بود.
دولت مصر آزادى رفت و آمد از كانال را مشروط به پرداخت حقّ تردّد به شركت مصرى اداره كننده كانال اعلام كرد. انگليس و فرانسه همانند ديگر كشورها ملزم به پرداخت حقّ تردّد شدند. برنده اصلى اين جنگ اسرائيل بود كه بخش زيادى از صحراى سينا را با امكانات انگلستان و فرانسه اشغال و تعداد زيادى از سربازان مصرى را به اسارت گرفت.
جنگ شش روزه خرداد ١٣٤٦ (١٩٦٧ م) «٢» زمينه جنگ شش روزه با شكست نيروى هوايى سوريه و سرنگون شدن شش فروند هواپيماى نيروى هوايى اين كشور در يك درگيرى هوايى با صهيونيستها، فراهم شد و توجه جمال عبدالناصر و بعضى ديگر از رهبران عرب را به خطر اسرائيل و لزوم اتحاد دولتهاى عرب در برابر آن جلب كرد.
در حقيقت، اسرائيل آماده جنگ با سوريه مى‌شد كه اين مطلب از سوى مقامات شوروى به مقامات مصرى اطلاع داده شد. مقامات سوريه كه خطر را جدى مى‌ديدند، از مصر درخواست كمك كردند و با فراخوانى نيروهاى پاسدار صلح سازمان ملل از مرز مشترك مصر و اسرائيل توسط دبير كل اين سازمان، زمينه براى يك درگيرى گسترده بين طرفين فراهم شد. ناصر كه بيش از پيش به نيروهاى خود اطمينان داشت، طى نطق شديداللّحنى اسرائيل را تهديد كرد كه در صورت حمله به خاك سوريه، مصر با وى مقابله خواهد كرد. آمريكا و شوروى، در اين ميان، ناصر را متقاعد كردند كه اسرائيل دست به حمله نخواهد زد و او را به اقدامات ديپلماتيك و صلح آميز ترغيب كردند.