قبل از شكست سال ١٣٢٧ (١٩٤٨ م) از وى تبعيّت مى‌كردند.
در اواخر دهه ١٣٢٠ (١٩٤٠ م) و همزمان با تشكيل رژيم صهيونيستى، فلسطين شاهد شكل گيرى اولين گروههاى «اخوان المسلمين» بوده است. جريان جنگ ١٣٢٧ (١٩٤٨ م) اعراب و اسرائيل و رشادت بى‌نظير «اخوان المسلمين» باعث نفوذ و شهرت گسترده و وسيع آنان در ميان فلسطينيان شد كه مى‌توان گفت: تنها نيروى فعال سياسى در عرصه مبارزات نوار غزّه و كرانه غربى رود اردن بوده است. «١» با آغاز دهه ١٣٣٠ (١٩٥٠)، اخوان المسلمين از مواضع سياسى به مسائل تربيتى اسلامى و تحكيم مبانى اعتقادى روى آورد كه موجب انشعاب در اين سازمان شد. «حزب التحرير الاسلامى» با هدف «احياى خلافت اسلامى» در كرانه باخترى رود اردن از اين سازمان منشعب شد كه هنوز هم با هويت اسلامى و سياسى در مبارزات فلسطينيها حضور داشته و نقشى نه چندان بارز ايفا مى‌كند. «٢» انشعاب ديگر اخوان المسلمين «جنبش فتح» بود كه تحت تأثير عنصر ناسيوناليسم ناصرى، از هويت اسلامى به هويت ناسيوناليستى تغيير جهت داد و به عنوان يك جنبش ملى، گروههاى زيادى را در خود جاى داد. اين سازمان بعدها «سازمان آزاديبخش فلسطين» نام گرفت.
تا قبل از شكست سنگين اعراب در سال ١٣٤٦ (١٩٦٧ م) اين جريان، بر جنبشهاى فلسطينى حاكم و غالب بود و حركتهاى اسلامى در حاشيه قرار داشت، ولى از آن به بعد، بويژه دهه ١٩٧٠، نقش تربيتى اخوان المسلمين و تأكيد بر هويت اسلامى مبارزه به خوبى مشهود بوده و نفوذ ائمه جماعت و جمعه (با انگيزه‌هاى مذهبى) ميان مردم بيشتر گرديد، زيرا ناسيوناليسم عربى نتوانست موفقيتى كسب كند.
اسلام، ايدئولوژى انتفاضه‌ در اواخر دهه ١٣٥٠ (١٩٧٩ م) جهان اسلام شاهد تحولات چشمگيرى بود كه تأثير