اجتماعى ديگر از صفات بارزمسلك صهيونيسم است. «١» صهيونيستها هميشه خواسته‌اند اين مطلب را به جهانيان بقبولانند كه هر كس صهيونيست نيست، يهودى نيست در حالى كه مخالفتهاى محافل يهودى سراسر جهان با سياستهاى صهيونيستها دليل قاطعى برردّ اين ادّعاست. به عنوان مثال، مجامع مستقل يهودى جهان بر خلاف نظر صهيونيستها خواستار همزيستى مسالمت‌آميز و ادغام در سيستمهاى حكومتى محل زندگى خود بوده‌اند. «٢» با توجه به واقعيتها و با استناد به بسيارى از منابع و اقرار يهوديان جهان و حتى رهبران يهودى، صهيونيسم پديده‌اى جداى از يهود و يهوديت بوده كه با سوء استفاده از لفظ يهود تاكنون جنايتهاى بى‌شمارى را مرتكب گشته است. يكى از هبران يهودى مى‌گويد:
«صهيونيسم آيين يهود را دستاويزى براى تحقّق آرمانهاى سياسى خود قرار داده است.» «٣» نشريه تموز ارگان جامعه كليميان روشنفكر ايران مى‌نويسد:
«صهيونيستها ... با ارزش توحيدى دين يهود و فرامين الهى حضرت موسى كليم اللَّه، كوچكترين رابطه‌اى ندارند.» «٤» هر تزل تئوريسين صهيونيسم به گواهى تاريخ، بى دين بود و هيچ گونه اعتقادى به خدا نداشت. «٥» از سوى ديگر، همه صهيونيستها يهودى نبوده و نيستند، بلكه بسيارى از سردمداران و رؤساى صهيونيستى غير يهودى بوده‌اند. برخى از رؤسا و دولتمردان دولتهاى استعمارى اروپا و آمريكا با توجه به اينكه يهودى نبوده‌اند، انتساب خود را به صهيونيسم‌