درس يازدهم: جنگهاى اعراب و اسرائيل‌ روابط كشورهاى عربى با رژيم اشغالگر قدس از زمان تأسيس اين رژيم تا هنگام انعقاد قرار داد كمپ ديويد، بسيار خصمانه بود. نخستين روز پس از اعلام موجوديت كشور اسرائيل، سپاهيان كشورهاى عربى به سوى فلسطين شتافته و جنگ سال ١٣٢٧ (١٩٤٨ م) اعراب- اسرائيل شكل گرفت. جنگ، شايد از ديدگاه دولتمردان عرب، مهمترين ابزار مبارزه با رژيم غاصب صهيونيستى تلقى مى‌شد؛ امّا شكست در تمامى جنگهاى پنج گانه بين اعراب و اسرائيل موجب تغيير برداشت آنها شد. از اين رو، شناخت اين جنگها و علل شكست اعراب بايد مورد بررسى قرار گيرد تا سرمايه آيندگان براى مبارزه با دشمن صهيونيستى باشد.
پنج جنگ مهم و عمده بين اعراب و اسرائيل رخ داده است كه به ترتيب عبارتند از:
١- جنگ اشغال ١٣٢٧ (١٩٤٨ م) ٢- جنگ كانال سوئز در ١٣٣٥ (١٩٥٦ م) ٣- جنگ شش روزه در ١٣٤٦ (ژوئن ١٩٦٧ م) ٤- جنگ ٢٢ روزه رمضان ١٣٥٢ (اكتبر ١٩٧٣ م) ٥- جنگ لبنان در سال ١٣٦١ (١٩٨٢ م). تمام اعراب در اين جنگها با اسرائيل روبه رو نشدند؛ بلكه بعضى از اين كشورها وارد نبرد شدند و حتى در تهاجم سال ١٣٦١ اسرائيل به لبنان، تنها سوريه بطور محدود در اين جنگ شركت كرد.
جنگ ١٣٢٧ (١٩٤٨ م)
با اعلام موجوديت اسرائيل ارتشهاى كشورهاى عربى به منظور مقابله با صهيونيستها وارد خاك فلسطين شدند. «١» در ابتداى امر ابتكار عمل در دست گروههاى صهيونيستى‌