اين امر، اعتراضهاى شديد، سراسر شهرهاى فلسطين را فرا گرفت و مسلمانان به اشكال مختلف با اين طرح مخالفت كردند.
صهيونيستها بعد از قطعنامه سازمان ملل متّحد در مورد تقسيم فلسطين و اعلام انگلستان مبنى بر خروج نيروهايش، حمله به زمينهايى كه در طرح تقسيم سازمان ملل به اعراب اختصاص يافته بود، آغاز نمودند و سعى كردند تا قبل از خروج بريتانيا، از فرصت استفاده كرده، بر وسعت سرزمين دولت آينده خود بيفزايند. «١» اعراب نيز كه طعمه اين آتش سوزى ناعادلانه شده بودند، به دفاع از جان و ميهن خود پرداختند، ولى چون صهيونيستها از قبل آماده شده بودند، خيلى زود بر اوضاع مسلط شدند.
در فاصله بين اعلان قطعنامه تقسيم (آبان ١٣٢٦) و خروج بريتانيا از فلسطين (ارديبهشت ١٣٢٧) تمام امكانات به كار گرفته شد تا يهوديان بتوانند كنترل نهايى خود را بر فلسطين اعمال كنند. از يك سو، مسلمانان فلسطينى تحت كنترل شديد قواى انگليسى بودند و حتّى از كمترين مقاومت در مقابل اشغال زمينهايشان منع مى‌شدند و از سوى ديگر گروههاى تروريستى نظير هاگانا، اشترن آرگون با به راه انداختن كشتارهاى دسته جمعى و رعب و وحشت در ميان مسلمانان، امكان هر گونه واكنش مناسب را از مسلمانان فلسطين سلب كردند. «٢» در تاريخ ٢٥ اردبيشهت ١٣٢٧ كميسر عالى بريتانيا در فلسطين و مقامات كشورى قيموميت بر فلسطين به همراه صدهزار نيروى نظامى انگليسى با كشتى از شهر حيفا خارج شدند. هنوز نيروهاى انگليسى از فلسطين خارج نشده بودند كه تشكيل دولت صهيونيستى از سوى بن گوريون اعلام شد.
جامعه عرب، پس از اعلام تشكيل رژيم صهيونيستى تصميم گرفت كه از ارتشهاى منظم كشورهاى عرب عليه يهوديان استفاده كند. به همين دليل، يك روز پس از اعلام تشكيل رژيم صهيونيستى، ارتشهاى عربى وارد فلسطين شدند و در اطلاعيه‌اى مشترك،