فرانسه، ايتاليا، ژاپن، يونان و بلژيك در ايتاليا تشكيل گرديد، مقرر شد كه قيموميت سوريه و لبنان به فرانسه و قيموميت اردن، فلسطين و عراق به انگليس واگذار گردد. از آنجا كه در تصويبنامه كنفرانس (در مورد قيموميت انگليس بر فلسطين) متن اعلاميه بالفور گنجانده شده بود، سيل تلگرافها و نامه‌هاى تبريك از سوى سازمانهاى يهودى در سراسر جهان به سوى دولت بريتانيا سرازير شد. «١» اعزام كميسر انگلستان به فلسطين و اقدامات او «هربرت ساموئل»، يهودى انگليسى، در روز سى ام ژوئن ١٩٢٠ م (١٢٩٩) از سوى دولت انگليس با سمت «كميسر عالى» وارد فلسطين شد تا يك حكومت غير نظامى در آنجا سازمان دهد. انتصاب او باعث گسترش اعتراضات از سوى مسلمانان شد. او بصراحت هدفش را همكارى با صهيونيستها اعلام كرد. «٢» هربرت ساموئل يهوديان را در پستهاى حسّاس گماشت و تسهيلات زيادى براى مهاجرت آنان به فلسطين فراهم كرد، بگونه‌اى كه در طول سى‌سال سلطه انگلستان بر فلسطين، حدود ششصد هزار يهودى وارد فلسطين شدند. از سوى ديگر، انگليس به رغم خود دارى اعراب فلسطين از فروش زمين به يهوديان، پنجاه‌هزار هكتار از اراضى دولتى را به يهوديان واگذار كرد. بعلاوه از كشاورزان مسلمان، مالياتهاى سنگين گرفته شد تا ورشكست گرديده، زمينهايشان را به يهوديان واگذار كنند. «٣» ساموئل براى تقويت بنيه اقتصادى يهوديان، امكانات و تسهيلات زيادى براى صدور محصولات كشاورزى آنان فراهم كرد. در مقابل، براى صدور محصولات اعراب محدوديتهاى زيادى ايجاد نمود. وى امتياز كارخانه برق فلسطين و نيز امتياز استخراج املاح بحرالميّت را براى ٧٥ سال به يهوديان داد. «٤»