بگونه‌اى خاص است كه از ورود مخالفان صهيونيسم به صحنه سياست جلوگيرى مى‌كند. «١» رژيم صهيونيستى فاقد قانون اساسى مكتوب است و به جاى آن كميته‌اى به نام «كميته قانون اساسى، حقوقى، قضايى» مأمور تهيه قوانين است. اين قوانين در حكم قانون اساسى است كه براحتى توسط پارلمان قابل تغيير است. به اعتقاد صهيونيستها، ديناميزم جامعه صهيونيستى با پذيرش يك قانون اساسى مكتوب در تعارض است و منافع اسرائيل را در شرايط مختلف تأمين نمى‌كند.
گروهها و احزاب: احزابى كه در رژيم صهيونيستى وجود دارند، همگى معتقد به اصول صهيونيسم هستند و «رقابت بين احزاب موجود در اسرائيل، در چارچوب اصول صهيونيستى است و همگان معتقد به اصول كلى صهيونيسم مانند سياست «تشكيل حكومت نيل تا فرات» و ... مى‌باشند. اختلافات بين احزاب، تاكتيكى بوده و گاهى نيز به خاطر قدرت طلبى و نفع پرستى رهبران آنهاست. اين احزاب براى جلب نظرات و آراى يهوديان از تمام ابزارها و وسائل استفاده مى‌كنند.
امروزه دو حزب عمده «كارگر» و «ليكود» صحنه سياسى اسرائيل را در دست دارند و احزاب و گرههاى كوچك ديگر تحت الشعاع سياستهاى اين دو حزب هستند و نقش اساسى در اداره رژيم صهيونيستى نداشته و به نسبت نزديكى و همكارى آنها با اين دو حزب در منصبهاى حكومتى شريك مى‌شوند.
احزاب عمده اسرائيل‌ ١- حزب ليكود «٢» اين حزب متعصّب ترين حزب صهيونيستى است كه از سازمانهاى مختلف تروريستى يهودى تشكيل شده است. يكى از اين سازمانهاى تروريستى، سازمان «ايرگون» به رهبرى مناخيم بگين بود كه حوادثى مانند فاجعه «دير ياسين» و «كفر قاسم» را به وجود آورد. يهوديهاى نژاد سفارديك عضو اين حزب بوده و از سياستهاى آن‌