شهاب الاخبار - قضاعی، محمد بنسلامه - الصفحة ٦٢ - باب م - و - ن
هركه به خدا روى آورَد، خداوند، عهدهدار همۀ مخارجش مىشود و هركه به دنيا روى آورد، خداوند به دنيا واگذارش مىكند.
٢١٧. مَن أحَبَّ أن يَكونَ أكرَمَ النّاسِ فَليَتَّقِ اللّهَ و مَن أحَبَّ أن يَكونَ أقوَى النّاسِ فَليَتَوَكَّل عَلَى اللّهِ و مَن أحَبَّ أن يَكونَ أغنَى النّاسِ فَليَكُن بِما في يَدِ اللّهِ أوثَقَ مِنهُ في يَدِهِ؛١
هركه دوست دارد گرامىترينِ مردمان باشد، بايد از خدا پروا كند؛ و هركه دوست دارد توانمندترينِ مردمان باشد، بايد بر خدا توكّل كند؛ و هركه دوست دارد بىنيازترينِ مردمان باشد، بايد به آنچه نزد خداست بيشتر از آنچه در دست خود اوست، اعتماد داشته باشد.
٢١٨. مَن أحَبَّ عَمَلَ قَومٍ خَيراً كانَ أو شَرّاً كانَ كَمَن عَمِلَهُ؛٢
هر كه كردار گروهى را، چه نيك و چه بد، دوست داشته باشد، چونان كسى است كه آن را به جاى آورده است.
٢١٩. مَن أحسَنَ صَلاتَهُ حينَ يَراهُ النّاسُ ثُمَّ أساءَها حينَ يَخلو فَتِلكَ استِهانَةٌ استَهانَ بِها رَبَّهُ؛٣
هركس، آنگاه كه مردم او را مىبينند، نيكو نماز بگزارد و چون به خلوت مىرود، آن را سبُك شمارد، با اين كار، پروردگارش را كوچك شمرده است.
٢٢٠. مَن أصابَ مالاً مِن مَهاوِشَ أذهَبَهُ اللّهُ في نَهابِرَ؛٤
(١) . الأمالى، صدوق، ص ٣٨١.
(٢) . مسند الشهاب، ج ١، ص ٢٥٩.
(٣) . همان، ج ١، ص ٣٠٤.
(٤) . همان، ص ٢٧١.