شهاب الاخبار - قضاعی، محمد بنسلامه - الصفحة ٤١ - باب د - ز

دنيا زندان مؤمن و بهشت كافر است.

١٠٦. اَلدّينُ النَّصيحَةُ‌؛١

دين، اخلاص‌ورزى و خيرخواهى است.٢

١٠٧. رَأسُ الحِكمَةِ مَخافَةُ اللّهِ‌؛٣

بيم از خداوند، بنيان حكمت است.

١٠٨. رُبَّ قائِمٍ لَيسَ لَهُ مِن قِيامِهِ إلَّا السَّهَرُ و رُبَّ صائِمٍ لَيسَ لَهُ مِن صِيامِهِ إلَّا الجُوعُ وَ العَطَشُ‌؛٤

بسا شب‌زنده‌دارى كه شب‌زنده‌دارى‌اش جز بيدارى نيست، و بسا روزه‌دارى كه روزه‌دارى‌اش جز گرسنگى و تشنگى نيست.

١٠٩. رَحِمَ اللّهُ امرَأً أصلَحَ مِن لِسانِهِ‌؛٥

رحمت خدا بر آن كه زبان خود را اصلاح كند.

١١٠. رَحِمَ اللّهُ عَبداً قالَ خَيراً فَغَنِمَ أو سَكَتَ فَسَلِمَ‌؛٦

رحمت خدا بر بنده‌اى كه سخنى نيك گفت و سود بُرد يا زبان در كام كشيد و سلامت ماند.

(١) . دعائم الإسلام، ج ١، ص ١٣٤.

(٢) نصيحت به معناى يك‌دلى و بى‌پيرايگى است و به سخنى گفته مى‌شود كه دربردارندۀ دعوت به صلاح و نهى از فساد باشد. نصيحت در احاديث در نسبت با خدا، قرآن، پيامبر صلى الله عليه و آله، حاكمان و مردم مطرح شده است.

(٣) . الاختصاص، ص ٣٤٣.

(٤) . مسند الشهاب، ج ٢، ص ٤٧٠.

(٥) . الأمالى، طوسى، ص ٣٩٨ (با اندكى تفاوت).

(٦) . تحف العقول، ص ٤٣.