مناسک حج مطابق با فتاواي حضرت آيت لله العظمي علوي گرگاني - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٩٤ - مستحبّات احرام حجّ تا وقوف به عرفات

و با تن و دل آرام با تسبيح ذکر حق تعالى برود و چون به مِنى رسيد بگويد:

«اَلْحَمْدُ للهِ الَّذِى أقْدَمَنِيها صالِحا فى عافِيَةِ وَبَلَّغَنى هَذا الْمَکانِ».

پس بگويد:

«اللّٰهُمَّ هذِهِ مِنّى وَهِىَ مِمَّا مَنَنْتَ بِهِ عَلينا مِنَ الْمَناسِك فأَسْأَلُكَ أن تُصَلِّيَ علی محمدٍ وآل محمدٍ وَأن تَمُنَّ عَلىٰ بِما مَنَنْتَ عَلى أنبِيائِكَ فَانَّما أنَا عَبدُكَ وَفِى قَبضَتِكَ».

و مستحب است شب عرفه را در مِنى بوده و به اطاعت الهى مشغول باشد، و بهتر آن است که عبادات و خصوصاً نمازها را در مسجد خيف به جا آورد، و چون نماز صبح را خواند تا طلوع آفتاب تعقيب گفته پس به عرفات روانه شود، و اگر خواسته باشد بعد از طلوع صبح روانه شود مانعى ندارد، ولى سنّت بلکه أحوط آن است که تا آفتاب طلوع نکرده از وادى محسّر رد نشود و روانه شدن پيش از صبح مکروه است و بعضى حرمت آن را نقل نموده‌اند مگر از براى ضرورت مانند بيمار و کسی که از ازدحام مردم