احكام اموات - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ١١١ - پاداش صبر كردن در مصيبت اولاد

بعد از او هفتاد فرزند بمانند و امام زمان (ع) درك كنند[١].

٢- امام صادق (ع) از پيامبر اكرم (ص) روايت ميكند كه فرمود:

هرگاه مؤمنى فرزندش قبض روح شود خداوند سبحان از هركس بيشتر بحال پدرش و گفته‌هاى او آگاه است با اين وصف به فرشته‌هاى مرگ ميگويد:

جان فرزند فلان را گرفتيد؟

ميگويند بلى پروردگارا آنگاه خطاب مى‌شود: در آن هنگام (كه) بنده‌ام (را به اين مصيبت دچار كرديد) چه گفت؟

در جواب ميگويند جز حمد و استرجاع چيزى نگفت.

سپس خداوند ميفرمايد (حال كه) ميوه دل و نور چشم بنده‌ام را گرفته‌ايد و او جز حمد و استرجاع چيز ديگرى نگفته اكنون جهت او خانه‌اى در بهشت بنا كنيد و نام آنرا بيت الحمد قرار دهيد[٢].

٣- على بن أسباط ميگويد: كه دأب امام صادق (ع) اين بود كه هرگاه براى او مصيبتى بوجود ميآمد ميفرمود: شكر خداى را كه اين مصيبت وارده مصيبت دينى نبود (يعنى خطر متوجه دينم نشد) و باز خدا را شكر كه همينقدر بود (و بزرگتر نبود) چرا كه خداوند قادر است از اين بزرگتر هم بوجود آورد و باز خدا را شكر كه اين امرى كه بايد واقع شود واقع شد[٣].

(م ٦٤٠) مستحب است انسان در مرگ خويشان، مخصوصا در مرگ فرزند صبر كند و هر وقت ميّت را ياد ميكند: «انّا للّه و انّا اليه راجعون» بگويد، و براى ميّت قرآن بخواند و سر قبر پدر و مادر از خداوند حاجت بخواهد و قبر را محكم بسازد كه زود خراب نشود.

[١]. وسائل جلد ١ ص ٨٩٥.

[٢]. وسائل جلد ١ ص ٨٩٦.

[٣]. وسائل جلد ١ ص ٨٩٦.