احكام اموات - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ١٢٩ - احكام وديعه (امامت)

او واجب است قسمت كنند و اگر ماليكه خمس و زكات آن واجب شده از بين رفته باشد، بايد مال او را به خمس و زكات و قرض و نذر و مانند اينها قسمت نمايند مثلا اگر چهال تومان خمس بر او واجب است و بيست تومان بكسى بدهكار است و همه مال او سى تومان است، بايد بيست تومان بابت خمس و ده تومان بدين او بدهند.

(م ٢٠٢١) اگر كسى بعد از غروب عيد فطر بميرد، بايد فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند ولى اگر پيش از غروب بميرد، واجب نيست فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند.

مسلئه حج‌

(م ٢٠٥٦) اگر در سال اوليكه مستطيع شده حج نكند و بعد بواسطه پيرى يا مرض و ناتوانى نتواند حج نمايد و نااميد باشد از اينكه بعدا خودش حج كند بايد ديگرى را از طرف خود بفرستد، بلكه اگر در سال اوليكه بقدر رفتن حج مال پيدا كرده، بواسطه پيرى يا مرض يا ناتوانى نتواند حج كند، احتياط واجب آنست كسى را از طرف خود بفرستد كه حج نمايد.

احكام وديعه (امامت)

(م ٢٣٤٨) اگر صاحب مال بميرد، امانت‌دار بايد مال را بوارث برساند، يا بوارث او خبر دهد و چنانچه مال را بوارث او ندهند و از خبر دادن هم كوتاهى كند و مال تلف ضامن است، ولى اگر براى آنكه ميخواهد بفهمد كسيكه ميگويد من وارث ميتمّ راست ميگويد يا نه يا ميّت وارث ديگرى دارد يا نه، مال را ندهند و از خبر دادن هم كوتاهى كند و مال تلف شود ضامن نيست.