احكام اموات - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ١١٨ - اجير گرفتن براى نماز
(م ١٥٤٣) انسان ميتواند براى بعضى از كارهاى مستحبى مثل زيارت قبر پيغمبر و امامان (ع)، از طرف زندگان اجير شود. و نيز ميتواند كار مستحبى را انجام دهد و ثواب آنرا براى مردگان يا زندگان هديه نمايد.
(م ١٥٤٤) كسيكه براى نماز قضاى ميت اجيز شده، بايد يا مجتهد باشد يا مسائل نماز را از روى تقليد صحيح بداند يا عمل باحتياط كند.
(م ١٥٤٥) اجير بايد موقع نيت، ميت را معين نمايد. و لازم نيست اسم او را بداند، پس اگر نيت كند از طرف كسى نماز ميخوانم كه براى او اجير شدهام كافيست.
(م ١٥٤٦) اجير بايد يا خود را بجاى ميت فرض كند و عبادتهاى او را قضا نمايد و يا عمل خود را عمل ميت فرض كند و يا قصد كند واجب ميت را بجا آورد ولى اگر عملى را انجام دهد و ثواب آن را براى او هديه كند كافى نيست.
(م ١٥٤٧) بايد كسيرا اجير كنند كه اطمينان داشته باشند عمل را بطور صحيح انجام ميدهد.
(م ١٥٤٨) كسيكه ديگرى را براى نمازهاى ميت اجير كرده، اگر بفهمد كه عمل را بجا نياورده، يا باطل انجام داده، بايد دوباره اجير بگيرد.
(م ١٥٤٩) هرگاه شك كند كه اجير عمل را انجام داده يا نه بايد دوباره اجير بگيرد ولى اگر اجير بگويد عمل را انجام دادهام كافى است و دوباره اجير گرفتن لازم نيست و اگر شك كند كه عمل او صحيح بوده يا نه، گرفتن اجير لازم نيست.