صفات الشيعة - الشیخ الصدوق؛ مترجم امیر توحیدی - الصفحة ٧٩ - حديث چهلم
و امانتدارى وجود داشت، از شيعيان ما بود، پس شما نيز اين گونه باشيد.
ما (آل محمد :) را نزد مردم محبوب و دوست داشتنى كنيد و باعث كينه و نفرت آنها نسبت به ما نشويد.
حديث چهلم
حمران بن اعين گفت: امام جعفر صادق ٧ فرمود:
امام سجاد ٧ در خانهاش نشسته بود كه جماعتى در زدند.
حضرت به كنيزش فرمود: ببين چه كسى در مىزند؟ آن جماعت گفتند:
ما گروهى از شيعيان شما هستيم. امام ٧ چنان با شتاب از جا برخاست كه نزديك بود به زمين بيفتد. اما وقتى در را گشود و آنان را ديد، برگشت و فرمود:
دروغ مىگويند. كجاست نشانه [شيعه بودن] در چهرههاى آنها؟
كجاست آثار عبادت؟ كجاست سيماى سجده؟ شيعيان ما، به عبادت و بندگى خداوند و ژوليدگيشان شناخته مىشوند. عبادت (سجدههاى طولانى) بينىهايشان را مجروح ساخته، پيشانىها و ديگر مواضع سجده آنان را پينهدار كرده، شكمهايشان به پشتشان چسبيده و لبهايشان خشكيده است.
عبادت و بندگى، صورتهاى آنان را متورم ساخته، و بيدارى در شب و روزههاى روز، بدنهايشان را فرسوده كرده است. هنگامى كه مردم ساكتند، خدا را تسبيح مىكنند. آنگاه كه مردم آرميدهاند، نماز بر پا مىدارند و هنگامى كه مردم شادمانند، آنها اندوهگينند.