صفات الشيعة - الشیخ الصدوق؛ مترجم امیر توحیدی - الصفحة ٥ - مقدمه

مقدمه:

محمد بن على بن حسين بن بابويه قمى، مشهور به «شيخ صدوق» در سال ٣٠٦ يا ٣٠٧ (ه. ق) در خاندان علم و تقوى در شهر مذهبى قم، ديده به جهان گشود. پدر بزرگوارش، على بن حسين بن بابويه قمى، از برجسته‌ترين علما و فقهاى زمان خود بود. او در بازار، دكان كوچكى داشت و از طريق كسب و تجارت، در نهايت زهد و عفاف، امرار معاش مى‌كرد.

همچنين، ساعاتى از روز را نيز در منزل، به تدريس و تبليغ معالم دين و نقل روايات اهل بيت عصمت و طهارت : مى‌پرداخت.

جلالت شأن و منزلت اين فقيه بزرگوار، تا بدان پايه رسيد كه حضرت امام حسن عسكرى ٧، طى نامه‌اى او را با القابى چون «شيخى»، «معتمدى» و «فقيهى» مورد خطاب قرار داد.

چون اين نامه داراى مضامين بسيار بلندى است و در طى آن، نكات دقيقى بيان شده كه آگاهى بر آن، براى سالكين سبيل ولايت كبرويه مرتضويه، ضرورى به نظر مى‌رسد، لذا متن آن را عينا در اينجا نقل مى‌كنيم: