صفات الشيعة - الشیخ الصدوق؛ مترجم امیر توحیدی - الصفحة ٧٧ - حديث سى و نهم

و مى‌گويند: گروهى چنين مى‌گويند و چنان روايت مى‌كنند، و ما به آنها مى‌گوييم: از كسانى كه اين گونه سخنان را مى‌گويند، بيزارى مى‌جوييم، و بدين صورت، برائت و بيزارى شامل حال آنها مى‌شود.

حديث سى و نهم‌

عبد الله بن زياد گفت: بر امام صادق ٧ در منى سلام كرديم.

سپس من به آن جناب عرض كردم: اى پسر رسول خدا، ما گروهى هستيم كه همواره در حال كوچ مى‌باشيم و نمى‌توانيم هر گاه بخواهيم در مجلس شما حاضر شويم، پس به ما سفارشى (نصيحتى) بفرماييد.

حضرت فرمود:

شما را به تقواى الهى، راستى در گفتار، اداى امانت، خوش‌رفتارى با كسى كه با شما همنشينى مى‌كند، آشكار كردن سلام و غذا دادن به ديگران سفارش مى‌كنم. در مساجدشان نماز بگزاريد، از بيمارانشان عيادت كنيد و به تشييع جنازه‌هايشان برويد، زيرا پدرم به من فرمود كه شيعيان ما اهل بيت، بهترين افراد اقوامشان بودند. اگر [در بين خويشاوندان آنها] فقيهى، اذان‌گويى، امام جماعتى، شخص امينى‌