صفات الشيعة - الشیخ الصدوق؛ مترجم امیر توحیدی - الصفحة ٥٧ - حديث سى و سوم

حديث سى و دوم‌

مسعدة بن صدقه گفت: از امام صادق ٧ در مورد شيعيانشان سؤال شد. حضرت فرمود:

شيعه ما كسى است كه انجام كارهاى نيك را جلو مى‌اندازد و از انجام كارهاى زشت پرهيز مى‌كند. او زيبايى را آشكار مى‌سازد و با رغبتى كه به رحمت خداى بزرگ دارد، به سوى كارهاى بزرگ مى‌شتابد. اين چنين شخصى از ماست و [مسيرش‌] به سوى ماست و [در بهشت نيز] با ماست، هر كجا كه باشيم.

حديث سى و سوم‌

اصبغ بن نباته گفت: روزى على ٧ از خانه بيرون آمد، در حالى كه ما گرد هم بوديم. پس فرمود:

شما كيستيد. و براى چه جمع شده‌ايد؟ عرضه داشتيم: يا امير المؤمنين، ما گروهى از شيعيان تو هستيم. فرمود: پس چرا نشانه شيعه را در شما نمى‌بينم؟ عرضه داشتيم: نشانه شيعه چيست؟ فرمود: در اثر كم خوابى براى نماز شب، چهره‌هايشان زرد شده، چشمهايشان از ترس خدا كم سو و اشكبار گشته و لبهايشان در اثر روزه، خشكيده است، بر آنها گرد و غبار فروتنان نشسته است.