صفات الشيعة - الشیخ الصدوق؛ مترجم امیر توحیدی - الصفحة ٨٣ - حديث چهل و دوم
و ايمان خالص در قلب اوست، و او [تنها] بندگى و عبادت خدا را بجا مىآورد، و از خداوند پيروى مىكند، و پيامبرش را تصديق مىنمايد.
عرض شد: پس چرا مؤمن گاهى نسبت به چيزى بسيار بخيل است؟
فرمود: چون آن را از راه حلال به دست آورده و طلب حلال دشوار است.
به همين علت، دوست ندارد آن را از خود جدا كند، زيرا به خوبى مىداند كه به دست آوردن آن، سخت و دشوار است و اگر چيزى را ببخشد، آن را به كسى كه استحقاق دارد مىبخشد [آن را بجا مصرف مىكند] عرض شد: نشانههاى مؤمن چيست؟ فرمود: چهار چيز است:
خوابش همچون خواب كسى است كه در حال غرق شدن است، خواركش مانند خوراك بيماران، گريهاش همچون گريه مادران فرزند مرده، و نشستنش همانند نشستن افراد هراسان است.
عرض شد: چرا مؤمن ازدواج مىكند؟ فرمود: براى اين كه خودش را از زنانى كه بر او حلال نيستند باز دارد و شهوتش او را به اين سو و آن سو متمايل نسازد، زيرا وقتى به حلال دست يابد، به آن اكتفا كرده و از غير آن بىنياز مىشود.
همچنين آن حضرت فرمود: به راستى در مؤمن، سه خصلت است كه در غير او جمع نمىشود: نسبت به خداى بزرگ، معرفت و شناخت دارد. هر كس را كه خداوند دوست دارد، مىشناسد و به [حال] آنان كه مورد خشم و غضب خدا هستند، آگاه است.
فرمود: به راستى كه نيرو و قوت مؤمن در قلب اوست. آيا نمىبينيد او را در حالى كه بدنى ضعيف و لاغر دارد، شبها را به عبادت مىگذارند و روزها را روزه مىگيرد؟
فرمود: مؤمن در دينش، از كوههاى سر برافراشته، محكمتر است،