صفات الشيعة - الشیخ الصدوق؛ مترجم امیر توحیدی - الصفحة ٥٩ - حديث سى و پنجم

حديث سى و چهارم‌

ابو بصير گفت: به امام جعفر صادق ٧ عرض كردم: فدايت شوم، [صفات‌] شيعيانت را برايم وصف فرما. حضرت فرمود:

شيعه ما كسى است كه صدايش از گوشش نمى‌گذرد و دشمنى‌اش از بدنش به ديگرى تجاوز نمى‌كند. بارش را به دوش ديگرى نمى‌اندازد و اگر از گرسنگى هم بميرد، از غير برادران دينى‌اش چيزى نمى‌خواهد.

شيعه ما كسى است كه همچون سگ پارس نمى‌كند و همچون كلاغ طمع نمى‌ورزد. شيعه ما، سبك بار زندگى مى‌كند و هر زمان در جايى مأوا مى‌گيرد. شيعيان ما كسانى هستند كه در اموالشان، حق مشخصى براى ديگران قرار مى‌دهند، با يك ديگر مواسات مى‌كنند، هنگام مرگ، بى‌تابى نمى‌كنند و در قبرهايشان به زيارت يك ديگر مى‌روند.

ابا بصير گفت: به امام صادق ٧ عرض كردم: فدايت شوم، اينان را كجا بجويم؟ فرمود: در اطراف زمين و بين بازارها، آن گونه‌اند كه خداى بزرگ در كتابش [در باره آنها] فرموده است: «در برابر مؤمنين فروتن و در مقابل كافران سرفرازند».

حديث سى و پنجم‌

عبد الرحمن بن كثير گفت: امام صادق از پدرش امام باقر ٨ نقل كرد كه آن حضرت فرمود: