صفات الشيعة - الشیخ الصدوق؛ مترجم امیر توحیدی - الصفحة ٤٣ - حديث بيست و دوم
گفتند: يا امير المؤمنين، ما از شيعيان تو هستيم. امام ٧ فرمود:
پس چرا در سيماى شما آثار و نشانههاى شيعه را نمىبينم؟ گفتند: آثار و نشانههاى شيعه چيست؟ فرمود: در اثر شبزندهدارى رنگ رخسارشان به زردى گراييده، در اثر روزه، شكمهايشان لاغر گشته و در اثر دعا و نيايش، لبهايشان خشكيده است و آنان را، غبار خشوع و فروتنى فرا گرفته است.
حديث بيست و يكم
مفضل گفت: امام صادق ٧ فرمود:
شيعه جعفر (امام ششم ٧) كسى است كه شكم و فرج خود را از حرام باز مىدارد، به شدت [عليه نفسش] جهاد مىكند، اعمالش را براى [رضاى] خالقش انجام مىدهد، به ثواب و پاداش او چشم اميد دارد و از عقوبتش مىهراسد. پس هر گاه اين گونه اشخاص را ديدى، [بدان كه] آنها شيعه جعفر بن محمد ٨ هستند.
حديث بيست و دوم
جابر جعفى گفت: امام محمد باقر ٧ فرمود:
اى جابر، آيا كافى است براى كسى كه ادعاى تشيع دارد، بگويد كه دوستدار ما اهل بيت است؟
به خدا سوگند، شيعه ما نيست مگر آن كسى كه تقواى خدا را رعايت كند و از او اطاعت نمايد. شيعيان ما شناخته نمىشدند، مگر