صفات الشيعة - الشیخ الصدوق؛ مترجم امیر توحیدی - الصفحة ٢٣ - حديث پنجم

حديث چهارم‌

مفضل بن عمر گفت: امام صادق ٧ فرمود:

دروغ مى‌گويد كسى كه گمان مى‌كند از شيعيان ماست، در حالى كه به غير ما تمسك مى‌جويد.

حديث پنجم‌

پسر ابى نجران گفت: از امام رضا ٧ شنيدم كه فرمود:

هر كس با شيعيان ما دشمنى ورزد، با ما دشمنى ورزيده، و هر كس شيعيان ما را دوست بدارد، ما را دوست داشته، چون آنها از ما هستند و از سرشت ما خلق شده‌اند.

هر كس آنان را دوست بدارد، از ماست، و هر كس آنها را دشمن بدارد، از ما نيست. شيعيان ما به نور خدايى مى‌نگرند و در رحمت خداوند غوطه‌ورند و به كرامت الهى رستگارند. هيچ يك از شيعيان ما مريض نمى‌شود مگر اين كه ما به خاطر بيمارى او بيمار مى‌شويم، و مغموم و اندوهگين نمى‌شود مگر اين كه ما به خاطر غم و غصه‌اش اندوهناك مى‌شويم، و شاد نمى‌شود مگر اين كه ما به خاطر شادى‌اش فرحناك مى‌شويم. هيچ يك از شيعيان ما، در هر كجا كه باشد، چه در مشرق و چه در مغرب، از ما پنهان و غايب نيست. هر كدام از آنها از دنيا برود و از خود قرضى بجا گذارد، اداى آن بر عهده ماست و اگر مالى از خود بجا گذارد، تعلق به وارثانش دارد. شيعيان ما كسانى هستند كه نماز بر پا مى‌دارند، زكات مى‌دهند، حج خانه خدا را بجا مى‌آورند،