صفات الشيعة - الشیخ الصدوق؛ مترجم امیر توحیدی - الصفحة ١١٣ - حديث شصت و سوم
و در بهشت، شما را جاى دادم». پس اى احنف، اگر آنچه را كه در ابتداى سخنم، برايت بازگو نمودم فراموش كنى [و نسبت به آن بىتوجه باشى]، در پيراهنهايى از قطران (ماده سياه و بدبويى كه به بدن شترانى كه بيمارى پوستى دارند مىمالند) واگذاشته مىشوى و بين طبقات جهنم و بين آب داغ و جوشان مىگردى و از نوشيدنى كه در نهايت جوشش و داغى است مىنوشى. پس در آن روز (قيامت)، چه بسيار پشتهايى كه در آتش شكسته مىشود، و چهرههايى كه [در اثر سوختن] درهم مىشكند، و زشترويانى كه بينىشان درهم كوبيده مىشود. و اين، در حالى است كه غل و زنجيرها، دستهايشان را به شدت مجروح كرده، و طوق آتش بر گردنشان افكنده شده است. اى احنف، اگر آنها را ببينى، در حالى كه از درههاى (جهنم) پايين مىآيند و از كوههاى آن بالا مىروند، و لباسهايى از قطران بر تن دارند. با زشتكاران و شياطين در دوزخ همنشين گشتهاند و وقتى فريادرسى مىطلبند [ظاهرا حذفى در عبارت رخ داده است] به بدترين وجهى با آتش سوزان فريادرسى مىشوند، [اذيت و آزار] عقربها و مارهاى جهنم بر آنها افزون مىشود. و اگر ببينى منادى را كه فرياد بر مىآورد: اى اهل بهشت و اهل نعمتهاى آن و اى اهل لباسهاى زيبا و زيورهاى آن، جاودان باشيد كه ديگر مرگى نخواهد بود، [خواهى ديد كه] اميد اهل دوزخ به نااميدى مىگرايد، و درهاى [رحمت خداوند و يا جهنم] به رويشان بسته مىشود و درمانده مىشوند (دستشان از همه جا كوتاه مىشود). در آن روز، چه بسيار پيرمردانى كه فرياد برمىآورند: اى واى بر پيرى ما، و چه بسيار جوانانى كه فرياد مىزنند: اى واى بر جوانى ما، و چه بسيار زنانى كه فرياد مىزنند: اى واى بر رسوايى ما، زيرا پردههايشان (حجابهايى كه خداوند در دنيا بر اعمال زشتشان كشيده بود) دريده مىشود. در آن روز، چه بسيار گناهكارانى كه در طبقات جهنم زندانى شدهاند [و منادى ندا مىدهد] اى واى بر تو از آنچه تو را فرا مىگيرد (منظور لباسى كه تمام بدن او را مىپوشاند) بعد از پوشيدن لباسهاى نرم و لطيف [در دنيا] و نوشيدن آب سرد و خنك در زير سايه ديوارها و خوردن غذاهاى رنگارنگ،