اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمسالدين محمد - الصفحة ٨
اللاهيجى سنه احدى و عشرين و تسع مائه) ليكن اغلب تذكره نويسان تاريخ فوت احمد بن محمد را سنه ٩٢٧ ه- ق دانستهاند.
بنا به نوشته يكى از نويسندگان معاصر، وضع آرامگاه اسيرى در سالهاى اخير به صورت نامطلوبى درآمده است و تعميرات مختصرى هم كه چند سال پيش در آن انجام گرفته ناتمام مانده است. و فعلا محوطه كم وسعتى از آن باقى مانده كه قبر شيخ و يكى از ياران او در آن باقى مانده و سنگ هر دو نيز از وسط شكسته است. اكنون در حاشيه شرح حال اسيرى بد نيست مختصرى درباره فرزندش شيخزاده لاهيجى، كه خود از عرفا و شعراى بلند پايه است، بنگاريم:
شيخزاده لاهيجى
اسيرى فرزندى داشته به نام شيخ محى الدين احمد كه به شيخزاده لاهيجى معروف و تخلص وى در شعر (فدايى) بوده است، نام اين پدر و فرزند را برخى تذكره نويسان به جاى هم به كار بردهاند. شرح حال شيخزاده در بسيارى از كتب تذكره همچون «تحفه سامى»، «آتشكده آذر»، «هفت اقليم» امين احمد رازى، «حبيب السير»، «طرايق الحقايق» و «ذيل تذكره نصرآبادى» (نسخه خطى كتابخانه مركزى دانشگاه) آمده است.
شيخزاده در شيراز زاده شد و در همان جا مقدمات دانش را آموخت و در اندك زمانى از هر علمى بخشى فراگرفت و پس از آن طبعش به شعر راغب شد. وى بعد از انقراض سلسله تيمورى نيز زنده بوده و مدتى جزو ملازمان شاه اسمعيل صفوى قرار داشته و به رسالت از جانب او نزد شيبكخان رفته است. در «خلاصة التواريخ» ذيل وقايع سال ٩١٦ آمده است كه: «... و نوبتى ديگر شيخ محى الدين احمد شيرازى مشهور به شيخزاده لاهيجى را ... به رسالت نزد شيبكخان فرستادند.»
شيخزاده از مشايخ و خلفاء سلسله نوربخشيه بوده و از جمله