اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١٠

اى گل نظرى به عندليبان نكنى‌

مى در كف و ياد بى‌نصيبان نكنى‌

ناكامى غربت نكشيدى هرگز

آنست كه پرواى غريبان نكنى‌

فصل گل و مل، نواى مرغان بهار

هست اين همه و تو غايب اى زيبا يار

آنجا كه تو حاضرى از اينهام چه سود

و انجا كه تو غايبى به آنهام چه كار

وه؛ كز غم تو خويش نهفتن نتوانم‌

وز بيم رقيبان به تو گفتن نتوانم‌

طالع نگر اى شوخ، كه چون در سخن آيى‌

بيخود شوم از خويش و شنفتن نتوانم‌

شوخى دل و دين برد به غارت ز فدايى‌

اين طرفه كه مى‌دانم و گفتن نتوانم‌

شيخ شمس الدين محمد آفتابى كز شرف‌

نوربخشى همچو او در عالم معنى كه ديد

عندليب طبع وقادش ز گلشن شرح داد

فى الحقيقه كس گلى چون او از آن گلشن نچيد