اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمسالدين محمد - الصفحة ٣٠
ختم تحرير آن ١٣ جمادى الاول سنه ١٣٢١ ه ق، و كاتب نسخه گلمحمد سندى است. كاتب به اشتباه اسرار الشهود را اثر شيخ فريد الدين عطار دانسته است، گويا منشأ اين اشتباه اين نكته بوده كه ١٣ بيت اول نسخه فوق متعلق به ابتداى يكى از مثنوىهاى عطار به نام «جوهر الذات»[١] است كه اينگونه شروع مىشود:
|
به نام آنكه نور جسم و جان است |
خداى آشكارا و نهان است |
|
|
خداوندى كه جان در تن نهان كرد |
ز نور خود زمين و آسمان كرد |
|
|
فلك خرگاه تخت لا مكان ساخت |
در او ز انجم فروزان شمعدان ساخت |
|
در اين نسخه در آغاز كتاب پنج صفحه فهرست مطالب نيز دارد كه رئوس حكايات و مطالب كتاب در آن ذكر شده و نام اسرار الشهود بعدا با قلمى ديگر بر كتاب افزوده شده است.
اين نسخه وجوه مشتركى با نسخه دانشگاه دارد. از نظر نقايص نيز مشابهاند. اغلاط آن نسبتا زياد و نشاندهنده آن است كه كاتب آشنايى كافى با زبان و ادب فارسى ندارد. وجه تشابه آن با نسخه دانشگاه به قدرى زياد است كه در يك جاى كتاب حدود دو صفحه در هر دو نسخه افتاده است. اين نشانهها موجب اين حدس مىگردد كه احتمالا منبع هر دو كتاب يك نسخه بوده است. چون اغلاط آن فراوان است از آوردن تفاوتهايى كه از اينگونه اغلاط واضح بوجود آمدهاند در بخش اختلاف نسخههاى خطى خوددارى ورزيدهام. برخى از ويژگيهاى اين نسخه چنين است: در اغلب موارد كلمه (ره) به صورت (راه) نوشته شده است حرف (گ) برخلاف معمول كتابت قديم سركش دارد، و در برخى مواضع (ك) نيز به صورت (گ) نوشته شده است. علامت اختصارى اين نسخه (گ) است.
______________________________
(١)-
اين مثنوى كه بنام جواهر نامه نيز خوانده شده در سال ١٣٥٥ ه ق در دو جلد به اهتمام
سيد محمد مير كمالى به نام شيخ عطار در تهران به طبع رسيده است. ليكن به روايتى
ديگر سراينده آن شاعرى به نام عطار تونى مىباشد.
[١]- اين مثنوى كه بنام جواهر نامه نيز خوانده شده در سال ١٣٥٥ ه ق در دو جلد به اهتمام سيد محمد مير كمالى به نام شيخ عطار در تهران به طبع رسيده است. ليكن به روايتى ديگر سراينده آن شاعرى به نام عطار تونى مىباشد.