مقدسی‌اردبیلی;‌می‌فرماید: احمد بن ‌موسی بزرگواری جلیل القدر بود که در نزد پدرش بر همه فرزندان مقدم بود و پدر بزرگوارش او را در وصیّت ظاهری به عنوان وصیّ پس از خود تعیین کرده ولیکن در نسخه وصیّت مختومه که خاص امامت من عندالله است از وی نامی نبرده است، در ذیل ترجمه محمّد شهرستانی برخی از شیعیان پس از حضرت موسی بن جعفر٧ او را امام می‌دانند و به امامت حضرت رضا ٧ معتقد نیستند.

همچنین می‌فرماید: محدّث نیشابوری مرقد احمد بن موسی٧ را در شیراز تأیید کرده و احمد، محمّد و حمزه را از یک مادر می‌دانند.[١]

[١]. منتهی الآمال، ج ٢، ص ٢٣٢؛ روضات الجنّات فی احوال العلماء والسادات، ج ١، ص ٤٢ . احمد بن موسي ‌و محمد عابد در شيراز مدفونند و برادر ديگرشان‌ حضرت حمزه p در شهر ري تهران، و اين سه از يك مادرهستند.