با احمد بن موسی بیست تن از خدم و حشم پدرم بودند و هرگاه احمد بر می‌خاست آنان با او برمی‌خاستند و هرگاه احمد می‌نشست آنان نیز با او می‌نشستند، و از آن گذشته، پدرم نیز پیوسته نظرش به او بود، و از وی غفلت نمی‌کرد، و ما از آن جا بازنگشتیم تا هنگامی که احمد از میان ما کوچ کرد و برفت، آنگاه ما نیز از آنجا برفتیم.[١]

شیخ عباس قمی ; می‌فرماید: احمد بن موسی ٧ معروف به شاهچراغ است که در داخل شهر شیراز مدفون است و در ظاهر نیز از جهت قبّه و صحن و ضریح و خدّام و غیره، تعظیم و احترام دارد و این احقر در سال ١٣١٩ در مراجعت از بیت الله الحرام از شیراز برگشتم و در آن بلده، تربت پاک او را زیارت کردم و از باطن آن بزرگوار استمداد نمودم، و در نزدیکی قبر آنجناب

[١]١. ارشاد، ج ٢، ص ٢٣٧.